Gdy przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego się pogłębia, jest to niezwykle nieprzyjemne dla pacjenta. Nic więc dziwnego, że dotknięty tą chorobą mężczyzna będzie szukał leku na przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, który będzie miał najlepszy efekt terapeutyczny. W tym artykule przedstawiamy przegląd leków, których stosowanie dało najlepsze rezultaty w leczeniu różnych postaci przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.
Cechy przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego
Zapalenie gruczołu krokowego, przypadłość z grupy czysto męskich chorób zapalnych, dzieli się na dwie postacie: ostrą i przewlekłą. Pierwsza forma nazywana jest „ostrą”, ponieważ w praktyce klinicznej, aby ustalić tę diagnozę w historii choroby pacjenta, konieczne jest ustalenie szeregu charakterystycznych objawów. Objawy są wyraźnie i wyraźnie widoczne, dlatego nazywane są ostrymi, to znaczy mają niezbędną wyrazistość. Jeśli mówimy już o charakterystycznych objawach zapalenia gruczołu krokowego, wymienimy je:
- ból w okolicy miednicy podczas poruszania się lub siedzenia;
- ból dolnej części pleców, krocza i nerek;
- ogólne złe samopoczucie objawiające się osłabieniem i apatią;
- problemy z oddawaniem moczu;
- postępująca impotencja.
Lekarz, po ponownym odkryciu tych objawów u pacjenta, który wcześniej cierpiał na zapalenie gruczołu krokowego, odnotowuje zaostrzenie przewlekłej postaci zapalenia gruczołu krokowego. Zatem jeśli zapalenie gruczołu krokowego pojawi się u pacjenta ponownie, nie będzie już określane jako „ostre”, będzie uważane za „przewlekłe”, tak samo jak wykryte objawy nie będą już „ostre”, ale zamienią się w „zaostrzenie”.
Przewlekła postać zapalenia gruczołu krokowego jest poważną chorobą, którą bardzo trudno wyleczyć. Rzadko zdarza się, aby zapalenie gruczołu krokowego w tej postaci zostało wyleczone w 100%; w większości przypadków choroba ustępuje na jakiś czas, by po miesiącu lub roku powrócić do dawnej formy. Sytuacja ta zależy od rodzaju zapalenia gruczołu krokowego (zastoinowe, infekcyjne lub atypowe), strategii terapeutycznej wybranej w leczeniu choroby oraz samodyscypliny pacjenta.
Niektóre rodzaje zakaźnych postaci zapalenia gruczołu krokowego są najtrudniejsze do leczenia. Na przykład patogen taki jak Staphylococcus aureus jest wysoce oporny na antybiotyki, co jest tradycyjnym lekarstwem na bakteryjne formy zapalenia gruczołu krokowego. Leczenie antybiotykami Staphylococcus aureus wymaga od pacjenta poważnej dyscypliny - należy przyjmować leki ściśle według harmonogramu, wykonywać przepisane procedury i przechodzić badania. Naruszenie schematu leczenia może skutkować pojawieniem się opornego szczepu patogenu, który po pewnym czasie – miesiącu lub dwóch – ponownie przypomni sobie o zapaleniu prostaty.
Leczenie farmakologiczne przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego
Jak leczyć przewlekłe zapalenie prostaty? Jakie leki mogą to leczyć? Najczęściej stosowaną metodą leczenia tej choroby jest farmakoterapia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. W leczeniu zapalenia gruczołu krokowego stosuje się również terapię manualną (masaż prostaty), ćwiczenia lecznicze, dietę, terapię ciepłem, fizjoterapię i zabiegi wodne.
Leki stosowane w leczeniu ogólnym przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego
Istnieje cała seria leków, które nie są przeznaczone do celowanego leczenia gruczołu krokowego, ale są stosowane w leczeniu chorób zapalnych, w celu złagodzenia ogólnego stanu pacjenta - są to leki przeciwzapalne, przeciwgorączkowe, a także leki zmniejszające ból, zwiększające odporność (immunomodulatory).
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne na zapalenie gruczołu krokowego (NLPZ). Leki z tej grupy określane są także skrótem NLPZ – niesteroidowe leki przeciwzapalne. Grupa tych leków jest bardzo obszerna. Przodkiem tej grupy była zwykła aspiryna. Nie każdy nadaje się do leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Leki można przyjmować doustnie w postaci kapsułek i tabletek, jednak najlepszy efekt terapeutyczny w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego uzyskuje się stosując czopki doodbytnicze zawierające te leki.
- Leki na ból. Pomimo faktu, że niesteroidowe leki przeciwzapalne leczą nie tylko stany zapalne, ale także łagodzą ból, nadal poruszaliśmy tę kwestię osobno, ponieważ istnieją grupy leków, których nie można zastąpić - są to leki przeciwskurczowe i opiaty. Lek, oprócz działania przeciwskurczowego, może wyeliminować proces zapalny. Lek jest złożony, zawiera kilka składników aktywnych. Jeśli chodzi o opiaty, zauważamy, że leki z tej grupy są trudno dostępne, nawet na receptę. Dzieje się tak ze względu na ich właściwości narkotyczne. Jednak opiaty są najlepszym lekarstwem na ból. Nikt nie może się z nimi równać. Dlatego w przypadkach, gdy ból przekracza dopuszczalne wartości i stanowi istotne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, można je przepisać jako środek znieczulający. Najbardziej znanym lekiem z tej grupy jest morfina. Dużo łatwiej jest pozyskać leki na bazie syntetycznych pochodnych opium. Zapalenie gruczołu krokowego w zaawansowanej postaci jest chorobą przynoszącą poważne cierpienie, które można całkowicie powstrzymać jedynie za pomocą opiatów.
Dodatkowe czynniki
Immunomodulatory (leki, które mogą zmniejszać lub zwiększać skuteczność układu odpornościowego). Zwykłe witaminy – szczególnie witamina C – mogą działać jak leki stymulujące układ odpornościowy człowieka. Wysoka odporność stłumi przewlekłe objawy zapalenia gruczołu krokowego, zmniejszy aktywność patogenów i zmniejszy stan zapalny. Immunostymulant „interferon” skutecznie zwalcza wirusową postać choroby. W przypadku autoimmunologicznej (alergicznej) postaci zapalenia gruczołu krokowego przyjmuje się leki łagodnie hamujące aktywność układu odpornościowego (immunosupresory) - prednizolon, deksametazon. Są to leki kortykosteroidowe, nazywane są też lekami hormonalnymi. Silniejsze leki immunosupresyjne należy przyjmować z dużą ostrożnością – istnieje ryzyko, że stan pacjenta będzie szkodliwy.
Ważny! Lekom z grupy leków NPS muszą towarzyszyć hepatoprotektory i gastroprotektory. Potrzeba ta wynika z niebezpiecznych skutków ubocznych leków NPS, które zagrażają wątrobie i żołądkowi.
Najskuteczniejsze środki przeciwbakteryjne
- gonokoki;
- paciorkowiec zielony;
- Staphylococcus aureus;
- Treponema blada.
Wszystkie bakterie są wrażliwe na grupę leków zwanych antybiotykami. Dotyczy to również Staphylococcus aureus, pomimo całej jego potencjalnej oporności na tę grupę leków. Antybiotyki dzielą się na grupy - penicyliny, fluorochinole, makrolidy, cefalosporyny, tetracykliny, polimyksyny, linkozamidy. Nie wszystkie z nich są równie skuteczne przeciwko bakteriom. Jakość stosowania antybiotyków zależy od strategii leczenia wybranej przez lekarza prowadzącego. Na przykład gonokoki są uważane za wrażliwe na prawie wszystkie grupy antybiotyków. Co to jednak oznacza w praktyce? Gonokoki dzielą się na szczepy, z których każdy ma specyficzny potencjał oporności. Dlatego często zdarza się, że rzeżączkowe zapalenie gruczołu krokowego leczy się antybiotykiem o szerokim spektrum działania, a następnie przełącza na lek, który wykaże największą skuteczność. Może to być antybiotyk makrolidowy lub antybiotyk z grupy cefalosporyn.
Istnieją również niuanse dotyczące innych wymienionych infekcji. Patogen „treponema pallidum” – czynnik wywołujący niebezpieczną chorobę przenoszoną drogą płciową (kiła) – jest niezwykle podatny na penicyliny. Dzięki pojawieniu się pierwszych antybiotyków penicylinowych kiła stała się znacznie mniej niebezpieczna niż przed latami 20. XX wieku. Treponema pallidum jest bezradny wobec penicylin; nie ma potencjału, aby się im przeciwstawić. Niebezpieczeństwo stwarzają infekcje pierwotniakami – częstym towarzyszem kiły. Streptococcus viridans jest wrażliwy na tetracykliny i penicyliny. Staphylococcus aureus zaczęto ostatnio leczyć nowoczesnymi lekami, które nie są antybiotykami - chlorofilem (lek pochodzenia roślinnego), ludzką immunoglobuliną przeciw gronkowcom (lek indywidualny w postaci surowicy), toksoidem gronkowcowym.
Najlepsze środki przeciwpierwotniakowe
Pierwotniaki - pierwotniaki lub protisty - mikroorganizmy jednokomórkowe, pierwsi przedstawiciele królestwa zwierząt. Wśród pierwotniaków występują niebezpieczne patogeny pasożytnicze, które mogą infekować prostatę i narządy układu moczowo-płciowego człowieka. Są częstą przyczyną zapalenia prostaty. Według statystyk medycznych pierwotniaki zajmują drugie miejsce po bakteriach pod względem częstotliwości wszystkich zidentyfikowanych zakaźnych postaci zapalenia gruczołu krokowego. Pierwotniaki wywołujące zapalenie prostaty:
- chlamydia (czynnik wywołujący chlamydię);
- ameby-protisty (czynniki wywołujące amebozę);
- Trichomonas (czynniki wywołujące rzęsistkowicę);
- Giardia (czynnik wywołujący lambliozę).
To wyliczenie nie wyczerpuje liczby patogennych pierwotniaków, które mogą zakażać prostatę – jest ich znacznie więcej. Jednakże pierwotniaki, o których wspominaliśmy, są najczęstszymi pasożytami człowieka z grupy pierwotniaków.
Najskuteczniejsze leki przeciwko wirusowemu zapaleniu gruczołu krokowego
Wirusy są warunkowo żywymi stworzeniami, drobnymi przedstawicielami patogennego mikrokosmosu. Wirusowa postać zapalenia gruczołu krokowego jest najrzadszą ze wszystkich zakaźnych postaci tej choroby. Głównymi czynnikami sprawczymi tego typu zapalenia gruczołu krokowego są:
- wirus brodawczaka;
- opryszczka (typ II);
- grypa.
Infekcje wirusowe, z nielicznymi wyjątkami, nie są leczone antybiotykami. W leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn spowodowanego infekcją wirusową stosuje się specjalne leki, które niszczą otoczkę białkową patogenu, zakłócają syntezę wiązań polipeptydowych wirusa i zwiększają odporność.
Najlepsze środki przeciwgrzybicze na grzybicę prostaty
Zakażenie grzybicze prostaty – grzybica – jest zjawiskiem dość rzadkim. Mniej powszechna jest tylko wirusowa postać zapalenia gruczołu krokowego. Najczęstszy rodzaj grzybicy prostaty wywoływany jest przez oportunistyczny grzyb Candida albicans. Do niedawna niektóre grzyby tego rodzaju były wykorzystywane w przemyśle spożywczym do fermentacji brzeczki spożywczej. Teraz sytuacja się zmieniła, Candida albicans utożsamiana jest z grzybami oportunistycznymi, szkodliwymi dla produkcji żywności. Jednakże w branżach, w których standardy bezpieczeństwa żywności nie są wystarczająco dobre, grzyb przedostaje się do żywności. Jest to dość powszechne, w sprzyjających warunkach szybko się rozwija i staje się przyczyną wielu dolegliwości. Aby zatrzymać rozwój patogenu, konieczne jest stworzenie warunków niesprzyjających rozwojowi infekcji. Grzyb dobrze czuje się w środowisku kwaśnym, ale nie toleruje środowiska zasadowego. Dlatego, aby go leczyć, możesz najpierw wypić wodę sodową lub wodorowęglanową. Soda jest najskuteczniejszym lekiem na grzyby z rodzaju Candida; najskuteczniejszymi lekami przeciwko grzybom innych typów są:
- polieny;
- alliloaminy;
- azole i triazole.
- imidazole.
- inne leki.
Leki o szerokim spektrum stosowane w zastoinowym zapaleniu gruczołu krokowego
W leczeniu zastoinowego zapalenia gruczołu krokowego istnieją bardzo skuteczne środki - masaż prostaty i specjalne ćwiczenia terapeutyczne. Fakt ten nie oznacza jednak rezygnacji ze stosowania farmakoterapii w przypadku tej postaci zapalenia gruczołu krokowego. Aby wyleczyć zastoinowe zapalenie gruczołu krokowego, trzeba włożyć dużo wysiłku i nie da się tego zrobić bez interwencji lekowej. Najlepsze leki do leczenia przewlekłego zastoinowego zapalenia gruczołu krokowego mają złożone działanie - przeciwzapalne, przeciwdrobnoustrojowe, przeciwalergiczne i przeciwbólowe. Leki z tej grupy ze względu na swoje złożone właściwości cieszą się dużą popularnością wśród mężczyzn chorych na zapalenie gruczołu krokowego.
Ważny! Należy pamiętać, że stosowanie jakiegokolwiek leku należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym. Nasz artykuł ma charakter informacyjny, nie ma być przewodnikiem po działaniu!
Czy konieczne jest kontynuowanie leczenia po wyleczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego?
Po wielu miesiącach obserwacji lekarz prowadzący może uznać, że nastąpiło wyleczenie przewlekłej choroby prostaty. Naturalnym pytaniem jest konieczność kontynuacji leczenia. Można odnieść wrażenie, że nie ma takiej potrzeby. Jednak nie wszystko jest takie proste – leczenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego nie ustępuje bez pozostawienia śladu u mężczyzn – leki mają skutki uboczne, a choroba może poważnie uszkodzić tkankę prostaty.
Prostata to narząd ważny dla sprawności seksualnej mężczyzny. Bez testosteronu przekształconego w gruczole krokowym nie będzie ani pożądania, ani erekcji. Dlatego po wyleczeniu zapalenia gruczołu krokowego potrzebne są leki w celu leczenia impotencji i przywrócenia funkcjonalności prostaty. Jakie leki warto zastosować w takich przypadkach? Lek powinien być ukierunkowany na leczenie gruczołu krokowego, co ma bardzo pozytywny wpływ na przywrócenie funkcji seksualnych prostaty.